3 - مصاديق آنها هفت‌تا مىباشد . شارح ( ره ) مىفرماين : از ميان اين سه قول رأى اول اقرب به صواب است و به هرتقدير معاصى ذيل را از جمله كبائر شمرده‌اند : قتل نفس ، گرفتن يا دادن ربا ، ارتكاب زنا ، لواط ، وساطت براى جمع بين دو نفر به منظور زنا يا لواط ، واسطه شدن براى برقرار نمودن رابطه نامشروع بين حليله خود و مردان اجنبى ، شرب مسكرات ، ارتكاب سرقت و دزدى ، نسبت زنا به ديگران دادن ، فرار از جهاد ، شهادت بناحق دادن ، عاق و مورد نفريق پدر و مادر قرار گرفتن ، از مكر و عذاب خداوند در امان بودن ، نااميد بودن از رحمت واسعه الهى ، مبادرت به غصب اموال ديگران ، پشت سرگوئى مردم نمودن ، سخن‌چينى كردن ، قسم بدروغ خوردن ، قطع رحم كردن ، مال يتيم را خوردن ، در كيل و وزن خيانت كردن ، نماز را از وقتش به تأخير انداختن ، دروغ گفتن خصوصا بر خداوند و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ، مسلمانى را بناحق كتك زدن ، شهادت را پنهان نمودن ، دادن يا گرفتن رشوه ، پيش ظالم از كسى بدگوئى نمودن ، زكات مال و بدن را ندادن ، حج را در حال اختيار از سال وجوبش به تأخير انداختن ، ظهار كردن يعنى عيالش را بطريق زمان جاهليت طلاق دادن به اين معنا كه بوى بگويد : ظهرك كظهر امّى ، گوشت خوك تناول نمودن ، از گوشت ميته تغذيه كردن ، سر راه بر مردم بستن و با ايشان حرب نمودن ، دست به سحر و جادو زدن .